با صراحت اعلام میکنم که بیاعتمادی ملت کوردستان به هر نظام مرکزی مستقر در تهران، نه موضعی زودگذر است و نه واکنشی احساسی. این بیاعتمادی، نتیجه صدها سال تجربه تلخ تاریخی، تبعیض ساختاری، سرکوب سازمانیافته و جنایاتی است که بهطور مستمر علیه ملت کورد و دیگر ملتهای این جغرافیا اعمال شده است. این بیاعتمادی از حافظهای جمعی برمیخیزد که با خون، زندان، اعدام، انکار هویت و حذف سیاسی شکل گرفته است.
ملت کوردستان راهی را که یکبار پیموده و بهای آن را با جان و کرامت خود پرداخته است، دوباره تکرار نخواهد کرد. (ازمودە را ازمودن خطاست) ما از مسیری که به خیانت، سرکوب و نابودی انجامیده است، بار دیگر گزیده نخواهیم شد. هیچ اعتمادی به نظامی وجود نخواهد داشت که مردم ما را یا مطیع و بیاراده میخواهد یا حذفشده و خاموش. این یک موضع شخصی نیست؛ این اراده تاریخی یک ملت است.
من با قاطعیت تأکید میکنم که مطالبه ملت کوردستان روشن، تغییرناپذیر و غیرقابل معامله است: آزادی، کرامت انسانی و حق تعیین سرنوشت. این خواست، امتیاز یا لطف هیچ حاکمیتی نیست، بلکه حقی طبیعی و مشروع است که هیچ قدرتی، هرچقدر هم سرکوبگر، نمیتواند آن را سلب کند یا به آیندهای نامعلوم حواله دهد.
بهعنوان رهبر اتحادیه انقلابیون، بر ضرورت هماهنگی واقعی و ایجاد یک اتاق فکر مشترک میان نیروهای انقلابی، سیاسی و اجتماعی ملت کوردستان و دیگر ملتهای تحت ستم تأکید میکنم. ما به یک اراده جمعی سازمانیافته نیاز داریم؛ ارادهای که بتواند بهطور بنیادین به ساختار مرکزگرا، انحصار حاکمیت در دست یک ملت خاص و سیاست حذف ملیتها پایان دهد.
دیگر زمان اصلاحات سطحی و وعدههای تکراری به پایان رسیده است. یا باید بهطور ریشهای به نظام مرکزگرای سلطهمحور پایان داد و نظمی عادلانه و چندملیتی بنا کرد، یا باید بدون ترس و ابهام، بازتعریف جغرافیای سیاسی کنونی را بر اساس اراده آزاد ملتها بهرسمیت شناخت. هیچ ملتی را نمیتوان با زور، انکار هویت و سرکوب دائمی، در چارچوبی نگه داشت که خود در ساخت آن هیچ نقشی ندارد.
ملت کوردستان امروز آگاهتر، مصممتر و سازمانیافتهتر از هر زمان دیگری است. ما آینده خود را از مرکز قدرتی که دههها بر حذف و انکار بنا شده است، طلب نخواهیم کرد. آینده را خود میسازیم؛ آیندهای بر پایه آزادی، کرامت انسانی و حق مسلم تعیین سرنوشت.
---
